Studimet mbi lumturinë tregojnë se disa njerëz janë më të lumtur se të tjerët për shkak të një kombinimi faktorësh gjenetikë dhe zakonesh të përditshme që ndikojnë në mirëqenien e tyre.
Një nga zakonet kryesore të njerëzve të lumtur është vendosja e qëllimeve bashkëpunuese, të cilat i lidhin me familjen, miqtë dhe komunitetin, në vend të qëllimeve thjesht konkurruese. Kjo i ndihmon ata të ndihen më të kënaqur dhe të gëzojnë edhe sukseset e të tjerëve.
Një tjetër zakon është fokusimi në aspektet pozitive të përvojave të përditshme, duke i kushtuar më pak vëmendje gjërave negative. Kjo ndikon që kujtimet të jenë më të këndshme dhe rrit ndjenjën e përgjithshme të mirëqenies.
Zakon i tretë është aftësia për të falur të tjerët. Falja ndihmon në largimin e ndjenjave negative dhe shmang grumbullimin e zemërimit, duke kontribuar në një jetë më të qetë dhe më të lumtur.
